Herkes sevilmek, değerli görülmek, onaylanmak ve arzulanmak ister

Herkes sevilmek, değerli görülmek, onaylanmak ve istenmek/arzulanmak ister. Bunları dışarıdan görmek harikadır. Ancak bu bazen kendini sevmek, değer vermek, onaylanmak ve istenilir bulmak tembelliğine dönüşebilir.

Özellikle (çocukluk döneminden itibaren) aşırı dozda bunları almaya alışmış kişiler, bu ihtiyaçlarını kendi içerisinde üretme becerisini /farkındalığını kaybedebilir. Böyle durumlarda kişiler aşırı bağımlılık ve ihtiyaçlılık halleri gösterebilirler. Yoksunluğunda yada bir kayıp durumunda ise sıklıkla çaresizlik, öfke nöbetleri ve depresif duygu durumları gösterirler. İhtiyaçlarını dışarıdan karşılamaya alışmış kişiler aynı zamanda sıklıkla yüksek egoya sahiptir. Bu nedenle (özellikle) kendi içlerine ve dışarıya (başkasına söylediğin özünde kendine söylediğindir) sıklıkla “aslında kimseye ihtiyaç duymadığını” söyleme/gösterme ihtiyacında bulunabilirler. (Onları “çok da güçlüyüm, çok da süperim, zaten insanlar da çok nankör, artık sadece hak edeni seveceğim” tarzı paylaşımlarda gözlemleyebilirsiniz )

Bu kişiler bu duyguları (sevilmek, değer görülmek, onaylanmak ve istenmek/arzulanmak vs) kendi ihtiyaçlarını karşılamak için aldıkları için, genellikle dışarıya karşı “karşılıksız” verme eğiliminde değildirler. Ancak alabilecekleri kişilere verirler. Ve aldıkları süreç bittiği anda verme süreçleri de bitecektir. (Bir açıdan haklılar zira zaten kendilerine kadar alıyorlar ) (Bu kişiler verme sürecinin bitmesini genellikle karşı tarafı suçlayarak açıklarlar.)

Birilerinin bizi sevmesi, değer göstermesi, onaylaması ve istemesi harikadır… Ancak böyle durumlarda bile aynı hisleri kendimize vermeye devam etmek bizim asıl mutluluk kaynağımızdır. Hali hazırda kendimiz için bunları üretebiliyorsak, örneğin biri bize değer verdiğinde, bunu sakinlikle kabul edebilir ve biz de başkalarına verebiliriz. Bütün bunlar gerçekleşmediğinde üzülmek yerine, her gerçekleşmesinde keyfini sürebiliriz.

Sevilmek, değerli olmak, onaylanmak, istenebilir olmak her daim hayatımızda olsun. Bunlar hayatımıza bolca aksın ve biz de bolca verelim.. Ama en çok da kendimize verelim..

“Sevilmeyi hak ediyorum ve kendimi eksik ve fazlalarıyla seviyorum.”
“Ben tüm diğer var olanlar gibi çok çok değerliyim.”
“Ben kendimi yapabildiklerim için ve yapamadıklarımı fark ettiğim için taktir ediyorum. Varlığım yaşama değer katıyor. Aferin bana…”
” Ben var oluş içerisinde varlığı fark edilen, bir arada olunmak istenilen biriyim. Varlığımı fark ediyorum ve kendi kendime olmaktan çok haz alıyorum.”

• Tweet
• Pin It