Benliklerimi onaylıyorum

Bir yanım yaşam denen oyunu dolu dolu oynamak, kahkahalar atmak, dans etmek hatta şımarmak; ayrıca sevdiklerimi şımartmak, onlara neşe ve coşku saçmak istiyor…

O kadar çok insan “-meli,-malı” ile kendini kısıtlamış durumdaki, bu hallerimin hoşlukla karşılanması çoğu zaman mümkün olmuyor. (Bu hallerimi açığa çıkarmama izin veren, fırsat yaratan dostları bu vesileyle kocaman sarıyorum.)

Bir diğer yanımın ise gözü uzaklarda… Zaman, mekan ve günlük dertlerin çok ötesinde. Var oluşa, muazzam sisteme, ötesine hayran. Hep oralarda dolaşmak, hep bunları konuşmak, ve daha da öteyi, daha da öteyi, ve daha da öteyi kavramak arzusunda. Bu hallerim ise toplumsal dertler, beklentiler ile örtüşmediğinden olsa gerek hep bir “uzak”. (Bu hallerimi açığa çıkarmama izin veren, fırsat yaratan dostları bu vesileyle kocaman sarıyorum.)

Bunlar ve bunlar gibi nice ben’liklerimiz var. Bazıları toplumun ol dediği; bazıları ise dışında kalan… Her koşulda, var olan tüm benliklerimi sevgi ile kabul ediyorum. İhtiyaçları olan tüm onayları, onları silmeye karar verene dek onlara veriyorum. Ben, beni, koşulsuz ve yargısız kabul ediyorum.

İyi ki, OLDUĞUM GİBİ, VAR’ım!

• Tweet
• Pin It