Kalbinin duygularına kapanması kadar hiçbir şey ruhu sıkıştıramaz

Kalbinin duygularına kapanması kadar hiçbir şey ruhu sıkıştıramaz. Yaşam oyununa katılmak istiyorsan duygularını ön yargısız, manipüle etmeden hissetmeyi öğrenmelisin.

Gerçekten yaşamaya karar verdiğinde sevinç, neşe ve coşku kadar, korku, acı ve üzüntü de hissedeceksin. Bu duygular da senin yaşaman, büyümen ve gelişmen içindir. Hepsini yaşamak insanca ve güvenlidir.

Devamını oku

Küp ile Küre

I
nsan gençliğinde bir küpmüş. Düştü mü düştüğü yerde kalırmış ilk zamanlar. Ama her düşüşte bir köşesi kırıla kırıla, sonunda bir küreye dönüşür, yuvarlanııııır, gidermiş. Anlayacağın ilk düşüşlerin acıtır. Ama her düşüşün sana bir dahasında daha usturuplu düşmeyi öğretir kızım…”

Babam ne zaman bir şeye çok üzülsem, kızsam bu örneği verirdi.

Yani evet, tam da böyle aslında… Gençken başımıza ne geldiyse, olay mahallinde kalır, niye oldu, neden beni buldu, ben ne yaptım bunu hak etmek için diye sızlanır dururuz ya.. Yuvarlanır gidemeyiz bir türlü oradan. Ha bire o anı düşünür, kurar dururuz. Hani küp şeklindeyiz ya, düştüğümüz yerden kalkamayız bir türlü.
İlk kırılan köşeler çok acıtır, öyle böyle değil..!

Ve hayat bu , illa ki düşürür.

Devamını oku

Acele karar vermeyin

Bir zamanlar köyün birinde yaşlı bir adam yaşıyormuş. Çok fakirmiş… Ama çok güzel beyaz bir atı varmış. Kral bu ata göz koymuş. Aracılar göndermiş. Fakir ihtiyara bir servet önermiş atı satması için. “Satmam” demiş ihtiyar köylü, “bu, benim için bir at değil, bir dost.” Sonra da eklemiş. “İnsan dostunu satar mı?”

Bir sabah kalkmışlar ki at yok. İhtiyarın ahırı boş. Köylüler ihtiyarın başına toplanmışlar. “Seni ihtiyar bunak” demişler, “kralın bu atı sana bırakmayacağı, adamlarını gönderip atı çaldıracağı belliydi. Neden atı ona satmadın? Zengin bir adam olacaktın… Şimdiyse ne paran var, ne atın.”

Devamını oku

İyi ki Varsın

Ne güzel birisine, böyle kalbini doldurarak, kalbinle sarılarak “iyi ki varsın” diyebilmek. Hele de birden fazla ise bu kişiler, ne mutluluk

“İyi ki varsın” dersin ama içinde sevgi taşır. Minnet taşır. Şanslı hissedersin kendini… “Hayatıma bir şekilde dokundun” demenin kısa özetidir bu…

Ne güzel birisinden, duygu yüküyle, dolu dolu bir “İyi ki varsın” duyabilmek.

Var oluşun bir anlam kazanır. Yaşadığın tüm acılar, tüm geçmişin, kavgaların bir işe yaramıştır artık. Seni, sen yapmıştır. Ve sen bir hayata dokunmuşsundur en azından…

Devamını oku

“Yalan söylememiş insan” var mıdır?

Bazı düşünce ve davranış kalıplarını iyi ya da kötü diye yaftalayıp atmaya eğilimliyiz. Mesela “yalan” bunlardan biri… Kelimeyi duyduğumuz anda olumsuz hisler oluşuyor. Yalan söylemiş olmayı kendimize yakıştıramamız gibi bize yalan söylendiğini öğrenmemiz direkt kalp kırıklığı sebebi…

İyi de “yalan söylememiş insan” var mıdır? Hiç yalan söylememek de hep “doğruyu söyleyeceği” vaadini, patavatsızlık riskini, yine gönül kırma riskini getirmez mi? Madem bu kadar kötü bu yalan, neden herkes (en iyi, en doğru kişiler bile) söylüyor?

Baktım literatüre yalan da iyi, kötü; büyük,küçük; beyaz, siyah (bunu ben ekledim. Beyaz yalanın zıttı nedir ki?) diye ayrılıyor. İyi de bunların sınırları nerede?

Devamını oku