- Yalnızlığın ile ilgili mi konuşmak istiyorsun?
- Hayır ne olursa…

- Benim bu sohbetten keyif alacağımı mı düşünüyorsun?
- İnsanlar ….. (olumsuz yargılar); sen iyisin…

- Evet ben iyi biriyim. Sana durduk yere zarar vermem. Ama neden seninle sohbet edeyim?
- Bana kıyamazsın….

- Yani iyi niyetli olduğum için “hayır demeyi bilmediğime” mi inanıyorsun?
- Yani sadece sohbet.. Çok yalnızım. İnsanlar beni anlamıyor.. (vs) insanlar ….( olumsuz yargı)

- Yani insanları anlamıyorsun ve onları küçümsüyorsun…
- Hayır tabi insanları severim.

- Sanmıyorum. Mesela benim sohbetten nasıl keyif alacağımı önemsemiyorsun. Dikkatin ne alabileceğinde… Birşey vermeyi önemsemiyorsun.

Tecrübeme göre en yalnız insanlar (herkes zaman zaman yalnızlık hisseder.) ne verdiğinden çok ne alacağına odaklananlar. Ya da istediğini alamadığı için insanları küçümseyen veya onlara küsenler…

Karşılıksız sevmeye veya vermeye gönüllü olmayanlar. Dünyaya borçlu değil, dünyadan alacaklı olanlar…

Birileriyle sohbet mi etmek istiyorsun? Sürdürülebilir dostluk için keyif almayı umduğun kişilere, keyif verecek sohbetler aç… Kimse almadan sonsuza kadar veremez…