Hem iş hem de özel hayat üzerine büyük bir etkisi olan öfke duygusunu doğru bir şekilde yönetmek hayati önem taşır. Çünkü birçok insan öfkesini bastırmanın doğru bir taktik olduğunu düşünmek gibi bir hataya düşer. Bu durumda ise bastırılan bu güçlü duygu, zaman içerisinde kişiye ve çevresindekilere hasar vermeye başlar. Dolayısıyla olumsuz birçok şeye yol açabilecek bu duyguyu yönetmek için özel bir kontrol gücüne sahip olmak gerekir. İşte öfke kontrolü konusunda yapabilecekleriniz.

1- Nefes egzersizi yapın ve sayı saymaya başlayın

Klişe bir yöntem olsa da çoğu zaman nefes almak işe yarar. Çünkü düzenli yapılan nefes egzersizi sayesinde beyniniz doğru bir şekilde oksijen alır ve o an odak noktanız doğru nefes almak olduğundan, diğer odak noktanız yavaş yavaş önemini yitirmeye başlar. Aynı şekilde sayı saymak veya sizi en çok mutlu eden kelimeleri art arda hatırlamaya çalışmak da öfkenizi o anda dindirmenize yardımcı olur. Ayrıca nefes alıp verirken midenizi kullanmaya yani diyaframınızdan destek almaya da özen göstermelisiniz.

2- Olabilecek kötü şeyleri düşünün

Eğer öfkeniz fiziksel bir şiddete dönüşmek üzereyse, kaşınızdaki kişiye verdiğiniz zarardan ne kadar zevk alacağınıza değil, ona verdiğiniziz zararın neler doğurabileceğine dair kötü senaryoları düşünmeye başlamalısınız.

3- Öfkenizi içinize atmayın

Öfkenizi bastırmak, öfke kontrolü yapmak demek değildir. Aksine bu; ileride yaşayabileceğiniz veya çevrenize yaşatabileceğiniz pek çok olumsuz durumun ilk adımıdır. Bu yüzden bir konuda öfkelendiğinizde bunun içinize atmayın ve hislerinizi birileriyle paylaşın. Eğer yetmiyorsa duygularınızı bir kâğıda da dökebilirsiniz.

4- Vereceğiniz tepkiyi erteleyin

Birisiyle ciddi bir tartışma içerisine girmek üzereyseniz, ortamı terk etmek veya konuşmayı sonlandırmak gibi seçenekleri deneyebilirsiniz. Böylece öfkenizi bir süre dindirebilir ve sakinleştikten sonra birçok noktayı abarttığınızın farkına varabilirsiniz.

5- Öfkeli insanlardan uzak durun

Öfke kontrolü sağlamak yalnızca sizin elinizde değil. Bu konuda çevrenizdeki insanların davranışları da oldukça önemli. Dolayısıyla eğer etrafınızda bu duygunuzu besleyecek kişi veya kişiler varsa onlardan uzak durun ve iyi duygularınızı besleyen pozitif insanlarla vakit geçirin.

Unutmayın eğer öfke kontrolü sağlamazsanız, iş ve özel hayatınızdaki birçok insanla ilişkileriniz bozulabilir ve bu durum psikolojik durumunuzu olumsuz olarak etkileyebilir. Dolayısıyla bu konuda bir an önce harekete geçmelisiniz.

Genellikle ilk tepkimiz öfkeyi damarlarımızda hissetmek olur. Daha sonra o güne kadar bize öğretildiği şekilde bu öfkeyi ifade ederiz. Karşılıklı küfürleşmeler, kavga veya en azından hızla oradan uzaklaşma beklenen ihtimallerden bazıları… Ancak hemen hepimizin o az önceki neşesinden eser kalmaz değil mi?  Peki neden? Neden bu öfkeyi hissederiz?

Öncelikle sakin olarak düşündüğümüzde “hakaret” bir söz dizilimidir. Yani sadece arka arkaya gelmiş kelimelerdir. Üstelik hepimiz karşımızdaki kişinin söylemesiyle bu durumun gerçek olmayacağını biliriz. O halde bizi harekete geçiren gerçek şey hakaretin kendisi değil altındaki duygudur. Biz o kişinin bize saygı duymadığını, saldırgan olduğunu hatta bazı durumlarda bize meydan okuduğunu düşünürüz. Peki bu varsayımın doğru olduğuna nasıl emin oluruz?

Bu örnekteki “hakaret” genel olarak tüm ülkemizde saygısızlık anlamına gelir. Bunu yapan kişinin de bunu bildiğini kabul edelim. Peki eşimizle, dostumuzla, kardeşlerimizle özetle en yakınlarımıza karşı duyduğumuz öfke hissinde haklı olduğumuzu nereden biliriz?

Bu duyguyu doğuran tüm hareketler aslında tamamen bizimle, bizde var olan kodlamalarla ilgilidir. Maalesef verdiğimiz duygusal tepkiler aslında direkt olarak o olayla ve o kişi ile ilgili değildir. Çünkü duygusal tepki anidir; üzerinde düşünülmüş tepkiler değildir. Bu nedenle o “anda” olan duygusal tepkimiz iyi ihtimalle önceki deneyimlerimiz ile oluşmuş, kötü ihtimalle ise bizim herhangi bir değerlendirmemizden geçmeden başkaları tarafından oluşturulmuş tepkilerdir. Başkaları tarafından bize kodlanmış tepkiler elbette iyi bir nedenle çıkmıştır. Ancak zaman içerisinde bu kodlamayı gerektiren şartlar değişmiş olabilir ve bizler verdiğimiz tepkiler süresince düşünmezsek bunları sadece sürdürmeye devam ederiz.

Bir kafese 10 adet maymun koymuşlar ve bu kafesin üzerine bir salkım muz asmışlar. Elbette maymunlar hemen muzları almak için harekete geçmiş. Salkıma dokunan her maymunun üzerine tazyikli su sıkmışlar. Bir süre sonra maymunlar denemekten vazgeçmiş. Bu aşamada kafesteki maymunlardan birini çıkarıp yerine yeni bir maymun koymuşlar. Bu maymun muz salkımına doğru hamle yapınca diğerleri onu durdurmuş ve biraz da hırpalamak zorunda kalmışlar. Daha sonra aynı şekilde teker teker eski maymunları çıkarıp yeni maymunları koymuşlar. Sonradan gelip ne olduğunu anlamadan hırpalanan maymunlar yenileri daha bir istekle dövüyormuş. İşte bu maymunların verdiği tepki ve öfke bu duruma iyi bir örnektir. Arada hala aynı şartlar geçerli mi diye düşünmediğimizde başkalarının kodlarıyla yaşayan bu yeni maymunların durumuna düşmemiz çok muhtemeldir. İşin ilginci bu durumda hissettiğimiz öfke de sanki bu kodlamalar biz yapmışız kadar gerçektir.

Olan sadece olur. Buna inanmak biraz zor olsa da sizi hedef almamaktadır. Duygularımızla verdiğimiz her negatif tepki aslında bize yazılmış kodlamaların sonucudur. Peki bizler bu kodların hala doğru ve geçerli olduğundan emin miyiz?