Önemli olan şey “olan” değil; bizim “olana” yüklediğimiz anlam ve “olan”dan öğrendiklerimizdir.

“Yaşamın akışına güveniyorum. Hayata karışmaya, onunla inip onunla yükselmeye kararlıyım. Ben, dengede kalarak, duygularımı anlamayı, kabul etmeyi, hareket enerjisine dönüştürmeyi ve cesaret ile yaşamayı seçiyorum Yaşamı, var olanı, kendimi ve yarattığım tüm deneyimleri seviyorum. Kendimi savunmasızca hayatın akışına teslim ediyorum. Kalan tüm bedenli zamanımı tutkuyla yaşamaya hazırım. Aşkla ve minnetle… “

Bazen insanlar sürekli talepte bulunuyor, sürekli sınırlarımızı çiğniyor gibi hissederken, asıl tacizcinin biz olduğumuz gerçeğini fark etmeyebiliriz.

Elbette güçlü sınırları olmayan, bize “hayır diyemeyen” kişilerden “neyi” “ne kadara kadar” isteyeceğimiz bizim de kim olduğumuzu gösterir. Ancak bu nezaket ve ince düşünceyi, kendimiz için, yapmamız önemlidir.

Bırakınız herkesin ne yaşayacağını hissetmeye çalışmayı. Eğer içinize sinmiyorsa “soru sorun”. Ancak “o üzülmesin” motivasyonu ile hareket etmeniz “o kişilere de sınır koruma hakkını vermediğinizi” gösterir. Bırakın size “hayır” desinler. Bırakın neye ne kadar üzüleceklerine “onlar karar versinler”.

Enerji bedeni karşınızdaki kişinin fiziksel bedenidir. Nasıl fiziksel bedene “izinsiz dokunmanız” uygun değilse, enerji bedeninden bilgi almaya çalışmanız ya da “zihin okumaya çalışmanız” da uygun değildir.

Eğer empatsanız başkalarının enerjisini sürekli hissedebilirsiniz. Ancak o bilgi sizin içindir. Kendinizi başkalarının enerjisine odaklı görürseniz hemen “bedenime geri dönüyorum” diyebilirsiniz. Ya da daha kolayı dikkatinizi önce bedeninize sonra çevrenizdeki objelere kaydırabilirsiniz.

Kendi bedeninizde olduğunuzda “bu senin için uygun mu?” Diye sorun… Kişileri kendilerini hissetmelerine yönlendirin. Bundan sonrası o kişilerin sorumluluğudur.

Özellikle (çocukluk döneminden itibaren) aşırı dozda bunları almaya alışmış kişiler, bu ihtiyaçlarını kendi içerisinde üretme becerisini /farkındalığını kaybedebilir. Böyle durumlarda kişiler aşırı bağımlılık ve ihtiyaçlılık halleri gösterebilirler. Yoksunluğunda yada bir kayıp durumunda ise sıklıkla çaresizlik, öfke nöbetleri ve depresif duygu durumları gösterirler. İhtiyaçlarını dışarıdan karşılamaya alışmış kişiler aynı zamanda sıklıkla yüksek egoya sahiptir. Bu nedenle (özellikle) kendi içlerine ve dışarıya (başkasına söylediğin özünde kendine söylediğindir) sıklıkla “aslında kimseye ihtiyaç duymadığını” söyleme/gösterme ihtiyacında bulunabilirler. (Onları “çok da güçlüyüm, çok da süperim, zaten insanlar da çok nankör, artık sadece hak edeni seveceğim” tarzı paylaşımlarda gözlemleyebilirsiniz )

Bu kişiler bu duyguları (sevilmek, değer görülmek, onaylanmak ve istenmek/arzulanmak vs) kendi ihtiyaçlarını karşılamak için aldıkları için, genellikle dışarıya karşı “karşılıksız” verme eğiliminde değildirler. Ancak alabilecekleri kişilere verirler. Ve aldıkları süreç bittiği anda verme süreçleri de bitecektir. (Bir açıdan haklılar zira zaten kendilerine kadar alıyorlar ) (Bu kişiler verme sürecinin bitmesini genellikle karşı tarafı suçlayarak açıklarlar.)

Birilerinin bizi sevmesi, değer göstermesi, onaylaması ve istemesi harikadır… Ancak böyle durumlarda bile aynı hisleri kendimize vermeye devam etmek bizim asıl mutluluk kaynağımızdır. Hali hazırda kendimiz için bunları üretebiliyorsak, örneğin biri bize değer verdiğinde, bunu sakinlikle kabul edebilir ve biz de başkalarına verebiliriz. Bütün bunlar gerçekleşmediğinde üzülmek yerine, her gerçekleşmesinde keyfini sürebiliriz.

Sevilmek, değerli olmak, onaylanmak, istenebilir olmak her daim hayatımızda olsun. Bunlar hayatımıza bolca aksın ve biz de bolca verelim.. Ama en çok da kendimize verelim..

“Sevilmeyi hak ediyorum ve kendimi eksik ve fazlalarıyla seviyorum.”
“Ben tüm diğer var olanlar gibi çok çok değerliyim.”
“Ben kendimi yapabildiklerim için ve yapamadıklarımı fark ettiğim için taktir ediyorum. Varlığım yaşama değer katıyor. Aferin bana…”
” Ben var oluş içerisinde varlığı fark edilen, bir arada olunmak istenilen biriyim. Varlığımı fark ediyorum ve kendi kendime olmaktan çok haz alıyorum.”

Örnek:
“Seni seviyorum, benim en iyi arkadaşım olur musun?”
“Seni seviyorum; benim istediğim gibi giyinir misin?”
“Seni sevdiğim için, işlerini/evraklarını/ dolabını topladım”
“Sen yorulma diye zamanını programladım” gibi gibi..

Gerçek sevgi “sen” merkezlidir. Gerçek yardım “talep edilendir.”

Eğer bir kişi sevdiği birine yardım etmek istiyorsa “nasıl yardım edebileceğini” açıklayıp, geri çekilmelidir. Eğer yardım talebi reddediliyorsa bunun kendisi ile değil, bahsi geçen yardım eylemi ile ilgili olduğunu hatırlamalıdır. En azından, ona bu eylemin kabul edilebilir olup olmadığını sormalıdır. Aksi, iyi niyet taşıyan bir tacize dönüşür.

İyi niyetli bir etkiyi kabul etmemek, sizin kötü niyetli olduğunuzu göstermez. Sınırlarınız içerisinde sağlıklı bir benliğe sahip olduğunuzu gösterir. Bazı kişiler bu red üzerine sizi kendisine yakın hissetmeyebilir. Üzülebilir. Bu o kişilerin çözmesi gereken bir durumdur. O kişilere “sorun SEN değilsin; ben bundan hoşlanmıyorum” diyebilirsiniz. Kalpten gelen bir cümle kalbe kolay ulaşan bir mesaj taşır

Bu süreç içerisinde kendinize “sınırlarımla da sevilebilirim” ve “iyiliği kabul etmemek kötülük değildir” diye tekrar edebilirsiniz.

Sağlıklı sınırlar “kim olmayı seçtiğinizi” gösterir. Hayatınızda “gerçekten olduğunuz sizi, seven kişiler” olması”, “olmanız gerektiğinine inandığınız sizi,seven kişiler” olmasından çok daha mutluluk verici ve tatmin edicidir

Masanın sırf bir yanında oturuyoruz diye, diğer yanında oturanı yargıladığımızda, empatiden uzak durduğumuzda, peşin yargı ve kararlar verdiğimizde, hatta bazen bakış açımızı değiştirmeden bir kişiyi iyi, doğru, kötü, yanlış diye değerlendirdiğimizde bile sistem harekete geçer. Ufacık bir rüzgarla bizi, masayı, yerleri öyle bir değiştirir ki yepyeni bir açı çıkıverir karşımıza…

Yapmam dediğimiz ne varsa yapıveririz. Yargıladığımız kim varsa ona benzemek ve benzememek arasında seçimler çıkar karşımıza…

İşte o noktada zihnimizin farklı percerelerde, farklı açıları, eş zamanlı oynatmasıdır farkındalık… Hangi koltukta, hangi şartlarda, kim olduğumuzu önümüze sermesidir. Kızdığımız, tepki verdiğimiz, yargıladığımız her bir kişi ve davranışın içimizde olduğunu göstermesidir.

Zihnimizi yönetemediğimiz durumlarda o bizi korumak için çalışır hep. “Ama o durum farklı…” deyip önümüze bahaneler serer. Zihnimiz her an, her durumda HAKLI olduğumuza dair deliller bulmakla görevlidir. Ve öyle muazzam bir sistemdir ki, görevini her koşulda yapar…

Oysa insanı HAKLI olmak MUTLU kılmaz. En fazla bir güç, bir üstünlük duygusu verir bu haklılık. Ancak bu geçicidir; ders öğrenilmemiştir ve tekrar tekrar benzer bir deneyim içerisinde buluruz kendimizi.

Bu yaşamın bize hediyesi deneyimleyerek öğretmesidir. Ve hiç bir deneyim “nedensiz, amaçsız veya tesadüfi” değildir. Yeter ki zihnimizde olanı çoklu pencerelerde, çoklu açılarda, geçmiş deneyimlerle birlikte eş zamanlı izlemeyi öğrenelim.

Güzel yargılar, güzel bakış, güzel sorular, bize güzel ve keyifli bir deneyimle öğretir. Hepimiz güzel bakalım, güzel görelim, eğlenerek öğrenelim yaşam derslerimizi

Dahası duygular gelirler ve giderler. Acı da gerçektir, sevgi de… Sevinç de hüzün de… Hepsini kabul edebilme beceriniz gelişir. Buyur edersiniz içeri, mutlak bir teslimiyetle… Ve işte o zaman farkedersiniz aslında bu duyguların bir yerden gelip gitmediğini.. Zaten içinizde akıp durduğunu… Bir çoğunu hissetmeyi, en azından farklı zamanlarda, kendinize yasakladığınız çarpar yüzünüze.. O zaman şu soru karıştırmaya başlar aklınızı: ” Eğer deneyimleri yaratan ona yüklediğim duygularımsa, ve eğer bütün bu duygular zaten benim içimde akıp duruyorsa; o zaman deneyimlerimi yaratan nedir? Bu deneyimler nereden gelir?” İşte o zaman anlamaya başlarsınız neden alimler hep ” içeri bak” der… Gördüğüm herşey zaten benim içimdedir dersiniz…

O zaman yaşamın ne kadar da anlamsız olduğunu ve ne kadar büyük bir hediye olduğunu anlamaya başlarsınız. Tıpkı bir film izlerken o filmi hissetmek gibi gelir ve gider duygular. Siz her zaman “çerçeveyi” de görürsünüz.

Sonra “o çerçeveyi hiç görmeyenleri” de görmeye başlarsınız. İçiniz acır. Çekip çıkarasınız gelir insanları oradan. Hatta daha da sevdiklerinizi tokatlayarak bile çıkarmayı düşünürsünüz o hipnozdan. İşte orası “hür iradenin” anlaşılmaya başladı yerdir. Ve anlarsınız “neden sırat köprüsünden yanlız geçilmesi gerektiğini”. En sevdikleriniz ve dahi eşiniz, çocuğunuz gibi “sahip olduklarınız(!)” bile kandi yaratırlar dünyalarını. Hiçbir şey yapamazsınız. Kafanızı başka yere çevirmeyi seçmezseniz “kabul etmeyi” öğrenmeniz gerekir. OL’anı OL’duğu gibi…

Kolay değildir… Ama evrim asla geriye doğru işlemez.. Bir kez algınız açıldı mı mühürler kalkar. “Gör” meyi bırakamazsınız. Neden- sonuç ilişkileri tüm şatafatıyla karşınızdadır. Yaptığınızın, düşündüğünüzün, hissettiğinizin sorumluluğunu başkalarına atma lüksünüz bitmiştir artık. Tüm sorumlu sizsinizdir. Ve her sorun da çözümde içinizdedir artık. “O öyle yapsadı bu böyle olurdular biter”… Kolay değildir…

Başka insanlardan farklı şeyler görmek kimi zaman yanlızlaştırır insanı. Aynı manzaraya bakamaz, aynı deneyimi paylaşamazsınız kimi zaman… Kapatsam gözlerimi, en başa dönsem dediğiniz günler olur.. Bazen de egonuz sizi korumaya çalışır “aman en güzeli sensin, zaten anlamıyorlar” diyerek.

Oysa siz derinde bir yerde “onlarsız, ben olamayacağını bilirsiniz.” Ve “ben”e sarılmadan bu yanlızlık hissinin geçmeyeceğini de… Ve o kadar “yanlış” “eksik” ve “hatalıdır” ki benleriniz, “ben”i sevmek daha zor gelir “onu” sevmekten… Ve bilirsiniz “beni” sevmeden “”onu ” asla sevemeyeceğinizi….

Tüm yollar gelir ve “ben” e ve altındaki, ve altındaki ben’e dayanır… Bundan sonrası çoook uzun bir yoldur…

Taç çakra, kişinin yüksek bilinciyle bağlantılıdır ve evrensel enerji bu nokta üzerinden alınır. Dolayısıyla bu çakranın açık ve dengede olması, diğer çakralarda bulunan tıkanıklıkları da giderecek özelliğe sahiptir. Özellikle dini inançların ve ilahi aşk gibi olguların ortaya çıkmasına sebep olan taç çakra, dengesizlik durumunda; kişide korku, yalnızlık, amaçsızlık, kaygı, kendini herhangi birşeye ait hissedememe gbi duygular yaratır. Dengede olduğunda ise, kişi evrenle mükemmel bir uyum sağlar ve kendini tam anlamıyla bütünleşmiş olarak hisseder. Bu da iç huzurunu bulmasını ve ruhsal olarak aydınlanma yaşamasını sağlar.

1- Meditasyon pozisyonu

Dizlerinizin üzerine oturun ve ellerinizi midenizin hizasında getirin. Serçe parmaklarınızı kendinizden ileriye doğru uzaklaştırın ve uçlarının birbirine değmesine özen gösterin. Sağ başparmağınızı solun üstüne getirin ve geri kalan parmaklarınızı birbirine geçirerek avucunuzu kapatın. Sonrasında rahatlayın, düzenli nefes alın ve başınızın tepesinde bulunan taç çakranın açılmasına yoğunlaşın. Tüm bu süre boyunca bütün vücudunuzun gevşediğini hissedin ve zihninizdeki düşüncelerle barışın. Bu meditasyonu en az 10 dakika boyunca sürdürün. Fakat taç çakranızı açmaya çalışırken kök çakranızın da açık olmasına dikkat etmelisiniz.

2- Egolarınızı kontrol altında tutun

Çoğu zaman özgüven ve ego birbiri ile karıştırılabilir. Size düşen bu ayrımı yapabilme egonuzu mümkün olduğunca törpülemek. Bunu da kendinizin ve yaptıklarınızın farkında olarak başarabilirsiniz. Ancak bu şekilde zihninize hükmedebilir ve taç çakranızın açılmasını sağlayabilirsiniz.

3- Başkalarına yardım edin

Başkalarına yardım ederek taç çakranızın açılmasını sağlayabilirsiniz. Çünkü başkalarına yardım etmek maneviyatı oldukça güçlendiren bir davranıştır. Dolayısıyla maneviyatı merkezinde tutan bu çakranın dengelenmesi için başkalarını da mutlu etmeye çalışmalısınız.

4- Aşkı seçin

Sevmek ve sevilmek maneviyat açısında oldukça büyük olgular. Dolayısıyla bu duyguları beslemek ve beraberinde çakranızı açmak da sizin elinizde. Kendinizi ilahi aşka ve aşkın getirdiklerine açın.

5- Dua edin

Dini inancınız ne olursa olsun veya olmasın herhangi bir şekilde dua etmek maneviyaınzı epey güçlendirecektir. Duayı hayatınızın her hangi bir anında gerçekleştirebilirsiniz. Meditasyon sırasında, günlük işlerinizi yaparken, yalnız kaldığınızda veya ibadet ederken. Yapmanız gereken gözlerinizi kapatmanız ve tamamen ruhunuzun derinliklerinden gelen sese kulak verin.

6- Menekşe rengi

Menekşe rengi taç çakrayla bağlantılıdır. Dolayısıyla çevrenizde ve mümkünse vücunuzda bu renk tonunda aksesuarlar bulundurmaya özen gösterin. Özellikle bulunduğunuz ortamda kullancağınız menekşe rengi mumlar eşliğinde yapacağınız meditasyon çakranız için epey faydalı olacak.

7- Taç çakra taşları

Ametist, obsidyen, mavi safir, tavuskuşu cevheri, berrak kuvars kulanarak taç çakranızı dengeleyebilirsiniz.

8- Taç çakra için beslenme önerileri

Doğada saf olarak yetişen yani organik olarak tabir ettiğimiz besinleri tüketmek oldukça önemli. Özellikle güneş ışığında kurutulmuş gıdalar taç çakranın açılması konusunda en büyük yardımcılardan biri. Bunların yanı sıra bol bol su tüketmeniz ve hazır paketli gıdalardan uzak durmanız gerekiyor.

Hayatınız üzerinde büyük bir etkisi olan taç çakrayı dengelemek ve maneviyatınızı güçlendirmek için siz de bu yöntemleri deneyebilir, sonuçlarını fark ettiğinizde epey şaşırabilirsiniz.

Duygular yoğun bir frekans salınımı yapar ve bu nedenle bulaşıcıdır. Eğer yakınınızdaki kişinin korku duygusu baskınsa belli süre içerisinde içinizdeki korkuyu tetiklemeye başlar. Sevgi frekansı aktifse içinizdeki sevgiyi… Bu durumda duygu bize ait gibi hissederiz ancak aslında tetikleyen başkalarıdır.

Özellikle toplumsal olaylarda, toplu olarak yayılan enerji ise hepimizi içine alır. Eğer bilinçli olarak bir seçim yapmazsak baskın enerjinin etkisine girebiliriz.

Duygularımızı hissetmek de, onları yönetmek de, onlar aracılığıyla yaratmak da bizim sorumluluğumuzdur.
Dışarıda hangi duygular hakim olursa olsun, dışarda olup bitenlere nasıl duygusal tepki vermen gerektiğine inanırsan inan, geleceği yaratma sorumluluğunu unutma..

Duygularını, sonsuz duygu şelalenin içinden bilinçli olarak seçebilirsin. Gözün yaratmak istediğin gelecekte, kalbin ise bu geleceğe hizmet edecek duygularda olsun…

Aşk ile…

Çakranın fazla aktif çalışması ise, kişinin sezgisel yeteneklerini kullanamamasına ve sadece olayları akılcı yaklaşımla yorumlamasına sebep olur. Bu da maddiyatçılığa, aşırı gerçekçiliğe, dar görüşlü olmaya sebep olarak kişinin ruh dünyasını sarsar ve iç huzurunu kaybetmesine sebep olur. Dolayısıyla ajna çakranın dengede tutulması bu açıdan son derece önemlidir. İşte çakrayı dengelemek için yapmanız gerekenler…

1- Meditasyon pozisyonu

Bağdaş kurarak oturun. Ellerinizi göğsünüzün alt kısmının hizasına getirin ve orta parmaklarınızı kendinizden uzaklaştırıp düz tutarak birbirine değdirin. Diğer parmaklarınızı ise bükülü olacak şekilde üst kısımlarını birbirine değdirin. Pozisyonunuzda gereken rahatlığı sağladıktan sonra ise düzenli nfes alıp vererek iki kaşınızın ortasındaki çakranızın açılmasına yoğunlaşın. Tüm bu süre içerisinde rahatladığınızı hissedin ve çakranızın hayatınız üzerindeki etkisine odaklanın.

2- Yaşam tarzınızı değiştirin

Sağlıklı beslenmek ve bol bol egzersiz yapmak ajna çakrayı dengelemek açısından büyük önem taşıyor. Bu yüzden ağır gıdalar tüketmemeye ve hareketli olmaya özen göstermelisiniz.

3- Terapilerden faydalanın

Enerji şiası aromaterapi, kristal terapisi ve ses terapisi gibi şifa veren yöntemler deneyerek çakranızın açılmasını sağlayabilirsiniz.

4- Ajna çakra renginden faydalanın

Mavi ve morun karışımı olan ajna çakranın rengi olarak kabul edilen indigoyu, hayatınızın her alanında bulundurun. Özellikle sürekli yakınınızda bulundurduğunuz eşyaları bu renkte seçmeniz, çakranın dengelenmesine yardımcı olacaktır.

5- Olumlu telkinler ile ajna çakrayı dengeye getirme

Kendinize sık sık içgüdülerinizin güçlü olduğu, güzel ve iyi şeyler yaratabildiğiniz, hayal gücünüzü aktif olarak kullandığınız, içinizde bulunan bilgeliğe açık olduğunuz ve ruhsal farkındalığa sahip olduğunuz konusunda telkinlerde bulunun.

6- Evrene soru sorun

Sıklıkla evrene hayatınız ve yapabilecekleriniz hakkında sorular sorun. Sonrasında zaman içinde yaşadığınız olaylar ve duygularınızda meydana gelen değişimlerde bu soruların yanıtlarını alıp almadığınızı gözlemleyin.

7- Beyin sağlığınızı destekleyin

Üçüncü göz denilen ajna çakraya dengelemek için beyin sağlığınıza da özen göstermeniz gerekiyor. Bunun için güneşe çıkarak bolca D vitamini almalı, sağlıklı ve hafif besinler tüketmeli, yemeklerde en sağlıklı yağlardan biri olarak bilinen hindistan cevizi yağı kullanmalı, antioksidanlı yiyecek ve içeceklerden tüketmeli ve balık yağı kullanmalısınız.

Tüm bunları yaparak ajna çakranızı dengeleyebilir ve hayatınızda önemli bir yer tutan sezgilerinizi güçlendirebilirsiniz. Bunun yanı sıra fiziksel olarak da birçok faydasını görebilirsiniz.

Ölmediğiniz sürece yaşarsınız ama yaşamı layığıyla deneyimlemeden ölebilirsiniz.

Bu sabah uyandınız ve koca bir gün geçirdiniz. Peki gerçekten ne kadarını deneyimlediniz? Kaç çiçek gördünüz? İçtiğiniz çayın tadını aldınız mı? Sevdiklerinizi gerçekten gördünüz mü? Dokunurken gerçekten dokundunuz mu? Gözlerinizden yaşlar dökülürken acınızı yaşadınız mı? Veya attığınız kahkahanın tadını çıkardınız mı?

Evinize nasıl girdiniz farkında mısınız? Her gün yaptığınız şeyleri deneyimlediniz mi yoksa otomotik pilotunuz sizin için mi gerçekleştirdi?

Biliyorum kolay değil her an bedende durmak ve farkında olmak. Fakat yaşam ancak ve ancak onu deneyimlediğimizde anlam kazanır.
Yaşamınızda anlam mı arıyorsunuz? Derin nefes alın, sakinleşin. Arkanıza yaslanın ve yaşadıklarınızı bu kez deneyimleyin.