Fizyolojik olarak bir acı ya da ağrı hissettiğimizde kendimizi mutsuz hissederiz. Bu acı ya da ağrının geçmesi için hemen harekete geçeriz. Ancak bu duyguları hissetmemek tıpta “Konjenital Analjezi” adı verilen bir hastalıktır. Bu acı ve ağrıları yaşamayan kişiler farkında olmadan kendilerine zarar vermekte, gördükleri bir zararın boyutunu değerlendirememekte veya kendilerinde olan hastalıkları iyice durumları ağırlaşana kadar hissedememektedirler. Yaşadığımız zaman şikayet ettiğimiz bu ağrı ve acılar aslında bizleri daha büyük sorunlardan koruyan son derece gerekli bir uyarı mekanizmasıdır.

Mutsuzluk da aynı şekilde yaşamımızda bir şeylerin ters gittiğine ve bazı değişiklikler yapmamız gerektiğine dair bir uyarı sistemidir. Elbette mutsuz olduğumuzda öne çıkan zihinsel nedenleri gidermek için yüzeysel önlemler alabiliriz. Ancak bu tıpkı ağrı kesici içmek gibi sadece anlık bir çözüm sunacaktır. Mutsuzluğumuzun altında yatan nedenleri derinlemesine inceleyerek tespit ettiğimizde sorunun çözümü bizim mutsuzluğumuzu gidermekle kalmaz bize mutlu ve doyumlu yaşayabileceğimiz yolları da işaret eder.

Mutsuzluk bir kader değildir. Bizi mutlu bir yaşama ulaştırmayı hedefleyen araçtır. Eğer mutlu ve doyumlu bir yaşam sürmek istiyorsak mutsuzluklarımızın bize ne anlatmaya çalıştığına kulak vermemiz gerekir.