Günlük hayatımızda dikkatimizi pek çok farklı şeye paylaştırırız. Dikkatimiz bizim yaratıcı enerjimizi de temsil eder. Bu nedenle öncelik sıralaması bilinçli ve doğru şekilde programlanmalıdır. Özellikle çok fazla şeye paylaştırıldığında dikkat yorulur. Böyle zamanlarda enerjimiz düşer. Kendimizi kafası karışmış, hayata karşı isteksiz ve yorgun hissederiz.

Dikkat yorulduğunda kişiler farklı tepkiler verebilir.

• Bazen insanlar kurban haline gelir; bir bahane yaratarak başarıya, başarısızlık ile ulaşırlar. Bu bahaneler bilinç tarafından değil bilinçaltı tarafından üretildiği için kişi bu durumun farkında bile olmayabilir. Örneğin yapılması gereken bir iş son ana kadar yapılmadığı zaman kişinin kendini hasta hissetmesi veya “Olacak iş değil, tam da sırasıydı!” dedirten olumsuzluklar bu şekilde gerçekleşir.
• Bazen insanlar vazgeçer ve işin kendisini eleştirerek kendilerini haklı çıkartmaya çalışırlar. Bu yöntem ile başarıya ulaşma şansı çok azdır. Bilinçaltı işin kendisini eleştirmek için pek çok geçerli neden aramaya başlayacaktır. Örneğin okul sırasında “bu dersler gerçek hayatta ne işimize yarayacak ki” yaklaşımı bu tepkiye iyi bir örnektir.
• Bazen insanlara işleri olması gerektiği gibi değil, bir dolap çevirerek yerine getirir. Üstelik yaptıklarının doğru olmadığını da bildiklerinden dolayı, kendilerini iyi hissedebilmek için bu tercihlerini ateşli bir şekilde savunurlar. Verdikleri tepkiler daha agresiftir. Bu kişiler başarıya sadece iyi bir şekilde denetlenerek ulaşabilirler.
• Bazen insanlar bu durumu kişisel almazlar. Kendilerine veya göreve duygu yüklemezler. Tekrar denemek için uygun koşulları oluşturmaya çalışırlar ve sonunda başarıya ulaşırlar.