Ruhumuzu net bir şekilde çıplak göz ile gözlemleme şansımız olmadığı için öncelikle bedenimiz ve zihnimiz üzerine hemen bir deneme yapalım.

Vücudunuzu mutlu bir insanın beden dilini konuşur hale getirim. Dik oturun, omuzlarınızı yanlara doğru iyice açın. Şimdi yüzünüzü mutlu ve neşeli bir insan gibi gülümser hale getirin. İlk başta bu gülümsemenin yapmacık olmasında hiçbir sakınca yok. “Zorla mutluluk olmaz” sözüne inat kendimizi zorla (!) mutlu hale getireceğiz. 3 ya da 5 dakika pozisyonunuzu bozmadan bu şekilde durun. Kendinizin kötü ya da aptal(!) gibi göründüğünü hissediyorsanız tebrikler kendiniz ile ilgili yeni bir farkındalık geliştirdiniz. Demek ki sıklıkla gülümseyen veya sık sık hoş süprizlerle karşılaşan biri değilsiniz. Daha sert bir şekilde yorumlarsak “mutlu bir hayat sürmüyorsunuz” demektir. Ama önemli değil çünkü farkına vardığınıza göre artık bunu değiştirmeniz çok kolay olacak.

Alıştırmaya devam edelim. 5 dakika kadar bu durumda durduktan sonra yine mimiklerinizi ve duruşunuzu bozmadan başınıza gelen kötü bir olayı veya sizin canınızı sıkan bir durumu düşünün. Bulmakta zorlanıyorsunuz değil mi? Bulduğunuz anda da ya yüzünüzü asma ihtiyacı duyuyorsunuz ya da artık size eskisi kadar büyük bir sorun gibi görünmüyor değil mi?

Bu etkileşimin sadece bir yönü. Bedenimizin durumu zihnimizi ve duygularımızı değiştiriyor. Aynı şekilde ters yönden çalışmak da mümkün. Zihnimizden, başlangıçta inanmasanız bile, “ben mutluyum” cümlesini 5 dakika boyunca söyleyin ve beden durumunuzu gözlemleyin. Duruşunuz değişti değil mi?

Bu küçük alıştırmalardan genele gittiğimizde kendinizi ve hayatınızı bir düşünün. Günün ne kadarını gülümseyerek geçiriyorsunuz? Surat astığınız her dakikanın ruhsal ve bedensel sağlığınızı direkt, olumsuz etkilediğini aklınızdan çıkarmayın. Kendinize harika bir hediye verin ve bu günü (ve sonra yarını ve yarını ve yarını ve…) gülümseyerek geçirin.